Beach fun

Vanmorgen heel vroeg hoorde ik al geluiden vanuit het huis. De mama’s waren om vijf uur opgestaan om Pilau te maken en de kinderen waren al heel vroeg wakker. Het zou een spannende dag worden. Voor hen enorm spannend. We zouden opgehaald worden door een Matatu en een dag naar het huisje van Auntie Marieke gaan. Een grote tuin en een hekje wat het afsloot van het strand. Een strand met wit zand en wuivende palmen. Voor veel kinderen was het een eerste kennismaking met strand en oceaan. De Matatu stond om even voor tien uur voor de poort van Upendo. Enorme tassen met speelgoed, handdoeken, reserve kleding en eten gingen mee in de oude volkswagen bus. Ze wisten niet wat hen overkwam. Een tuin zo onwijs groot, overal gras en palmbomen. De zee hoorde je op de achtergrond ruisen en dit lokte enorm. Al snel begaven we ons richting het strand. Wat een prachtig moment. De kinderen die als uitgelaten hondjes het zand op rolden. Ze wisten niet wat hen overkwam. De kleintjes die schrokken van het water en bang waren om er een teen in te steken. De angst en het onbekende waren snel weg en ze dartelden door het water. Overgoten zichzelf met zeewater en spetterden en sprongen er op los. Tijd te kort om alles volop mee te maken. Ze gingen kuilen graven om elkaar in te graven, maakten zandkastelen, plonsden weer terug het water in en genoten met volle tuigen. Wat geweldig om dit waar te kunnen maken.
Vorige week had ik met Marieke, Betty, Veronicah en de huismoeders afgesproken dat we een bbq bij Marieke thuis zouden organiseren. Katana, een van de askari, zou de bbq verzorgen en dit was werkelijk super. De huismoeders hadden om vijf uur ’s ochtends al Pilau gemaakt en ook die ging dus mee. De grootverpakking ijs die in mijn vriezer stond, was verpakt in een plastic tas en handdoek meegegaan en was zo lang in de koelkast van Marieke gezet. Voor de meesten de eerste keer in hun (nog korte) leventje dat zij ijs aten :) Het was een super dag. Beter had niet gekund. Het weer was geweldig en de kinderen hadden de dag van hun leven. Een heerlijk ontspannen uitje voor kinderen met een vreselijke achtergrond.
Het was een heel geregel om het allemaal voor elkaar te krijgen maar het meer dan dwars waard.
De dagen hiervoor waren kantoordagen. Maandag was ik bij de MT vergadering aanwezig en ’s middags ben ik met Marieke mee gegaan naar Mombasa voor het regelen van het cheque boek voor Upendo. Helaas tevergeefs, de afspraak dat het afgelopen donderdag klaar zou zijn, werd nu ineens a.s. donderdag. Ach, we hadden het kunnen weten… Op de terugweg zijn we gestopt om wat kleertjes te kopen. Tijdens mijn dag met James afgelopen vrijdag waren we bij een gezin gestopt waar een albino kindje woont en voor dit kindje heb ik kleertjes gekocht. T-shirts met lange mouwen, leggings en lange broekjes, petje, zonnebrilletje. Zo schattig. Zodra mijn zending er is gaan er poppen mee voor het gezin en zodra alles compleet is, gaan James en ik er weer heen.
Mijn zending levert nogal wat problemen op. De douane hier in Kenia werkt nog niet erg mee. Het liefst willen ze dat ik naar Nairobi kom om alles te verklaren. Nou, dat dacht ik dus niet. Nu zijn er documenten doorgemaild en heb ik mijn mobiele nummer achtergelaten in de hoop dat het zo goed gaat komen. Jan, van Kortmann APS heeft het maar druk met me. Kenia blijkt toch heel anders te zijn dan Zuid Afrika.
Dinsdag was een administratieve dag en heb ik een hoop hier thuis gedaan. Vandaag was dus een heerlijk relaxt dagje en donderdag wordt een dag met de social worker.
We gaan alle kind-dossiers doornemen en ’s middags ga ik haar bijscholen op Excel en Word gebied.
Deze week is de laatste vakantieweek van de kinderen en met Betty, het hoofd van het huishouden, heb ik afgesproken dat ik zaterdagavond pannenkoeken ga bakken voor het hele spul.
Zondag wordt een belangrijke en drukke dag. Dan komen alle voogden van de kinderen ’s middags om te kijken en te horen hoe het met alle weeskinderen gaat.
Genoeg om mee te maken dus en ik ben blij dat ik overal zo bij betrokken wordt. Echt op alle vlakken draai ik mee en ik observeer en geniet enorm. Ik meld me zo snel mogelijk weer met een nieuw bericht. Leuk dat jullie me zo allemaal volgen. Helaas is het plaatsen van foto’s hier wat gecompliceerder, maar willen jullie foto’s zien, kijk dan even op mijn hyves, daar staan ze in aangepast formaat op. Als het goed is moet je me onder Ellen van Gemert-Binnekamp kunnen vinden.
Big hug voor allemaal en liefs,
Ellen